03 Φεβρουάριος 2012

Πως συνδυάζεται ο μύθος του Προκρούστη, η άποψη του Τζον Λοκ και η ανύπαρκτη φιλοζωική μας κουλτούρα; Η αναγνώστρια του www.zoosos.gr Ευαγγελία Δαβή, η οποία είναι κάτοικος Ιωαννίνων, μας περιγράφει με γλαφυρό τρόπο, τι συμβαίνει στη περιοχή, που ζει, εις βάρος των ζώων και εκείνων που τα φροντίζουν...

Ολόκληρη η επιστολή της

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία ο Προκρούστης ήταν ληστής στην περιοχή των Μεγάρων, έβαζε τους περαστικούς με το ζόρι στο σιδερένιο κρεβάτι του και αν ήταν μακρύτεροι από το κρεβάτι τούς ακρωτηρίαζε για να ταιριάζουν στο μέγεθος, ενώ αν ήταν κοντύτεροι τούς τραβούσε μέχρι να φτάσουν στο μήκος του κρεβατιού.

Ο Θησέας σκότωσε τον Προκρούστη στο ίδιο του το κρεβάτι, και επειδή ήταν μεγαλύτερος από το κρεβάτι του έκοψε το κεφάλι και τα πόδια. 'Έτσι έμεινε ως έκφραση η «προκρούστεια κλίνη» για τις περιπτώσεις που κάτι προσαρμόζεται με τη βία στο μέγεθος κάποιου.

Αναρωτιέστε τώρα σε τι χρησιμεύουν οι αναφορές μου στη μυθολογία και πως συνδέονται με τον σύγχρονο άνθρωπο. Ο Προκρούστης ήρθε αυθόρμητα στη σκέψη μου καθώς διάβαζα μία ανάρτηση σε blog ενός ανώνυμου συμπολίτη ο οποίος έβαλλε εναντίον των αδέσποτων της πόλης μας και κυρίως εναντίον των ανθρώπων που τα φροντίζουν.

Δυστυχώς δεν είναι η πρώτη φορά που βρίσκομαι μπροστά σε μια τέτοια άποψη. Η «λύση» που αβίαστα προτείνεται, από τους συνήθως ανώνυμους συντάκτες αυτών των δημοσιευμάτων, είναι να αφεθούν τα αδέσποτα ατάιστα στην τύχη τους ή μάλλον στην ατυχία τους και οι φιλόζωοι να απολογηθούν για το φοβερό ατόπημα που έχουν διαπράξει, δηλαδή το τάισμα και τη φροντίδα των αδέσποτων ζώων.

O Προκρούστη έδινε τέτοιες «λύσεις», ήταν αυτός ο οποίος έδειξε στην ανθρωπότητα τον πιο εύκολο τρόπο επίλυσης των προβλημάτων, ό,τι δεν μας αρέσει το βάζουμε στην κλίνη και το κόβουμε, το ξεφορτωνόμαστε, απαλλασσόμαστε από το «κακό», ο πραγματικά υπεύθυνος δεν μας ενδιαφέρει, στόχος μας δεν είναι η γνώση του προβλήματος αλλά η απαλλαγή μας από αυτό.

Εν ολίγοις οι φιλόζωοι θεωρούνται υπεύθυνοι για την επιβίωση των αδέσποτων. «O tempora! O mores», Ω! καιροί! Ω! ήθη! αναφώνησε ο Κικέρωνας με αγανάκτηση τον 1ο αιώνα π.X. για την ανηθικότητα και την χαλάρωση των ηθών στη διοίκηση.

«O tempora! O mores», αναφωνώ και εγώ στον 21ο αιώνα μ.X, για την χαλάρωση των ηθών στην κοινωνία. Μέχρι τώρα γνώριζα ότι κάποιος μπορεί να κατηγορηθεί για το θάνατο κάποιου, όμως να κατηγορείται γιατί βοηθά κάποιον να επιβιώσει είναι πρωτάκουστο, αδιανόητο, πρωτοφανές, δε νομίζετε;

Αν και το θέμα των αδέσποτων δεν είναι καινούργιο συστηματικά ξεχνάμε κάποια πράγματα. Τα αδέσποτα ζώα δεν φυτρώνουν, ούτε πολλαπλασιάζονται με τη γύρη, βρίσκονται στους δρόμους διότι κάποιοι «ανεύθυνοι» συμπολίτες μας τα «αγόρασαν» ως αντικείμενα γι' αυτούς ή τα παιδιά τους και όταν αντιλήφθηκαν ότι τους «επιβάρυναν» – αναίσχυντα, αδιάντροπα και ανερυθρίαστα – τα πέταξαν στο δρόμο, αδιαφορώντας για την επιβίωσή τους καθώς και για το παράδειγμα που δίνουν στα παιδιά τους.

Διότι όταν ένα παιδί μαθαίνει ότι μπορεί να ξεφορτωθεί το «ζώο – αντικείμενο» τόσο εύκολα χωρίς καμία ηθική ή άλλη επίπτωση, τότε στη διάρκεια της ενήλικης ζωής του θα συμπεριφερθεί με τον ίδιο τρόπο, αυτόν που διδάχθηκε από τους γονείς του τόσο απέναντι σε ένα άλλο ζώο αλλά και σε ένα ηλικιωμένο, ανάπηρο ή σε οποιονδήποτε θεωρήσει κατώτερό του ή βάρος του.

Με άλλα λόγια θα συμβεί αυτό που έλεγε ο Τζων Λόκ «Οι άνθρωποι που ευχαριστιούνται όταν κατώτερα πλάσματα υποφέρουν ή καταστρέφονται, δεν πρόκειται να νιώσουν συμπόνια ή καλοσύνη ούτε και για τους συνανθρώπους τους». Τα ζώα λοιπόν αυτά αφού πετάχτηκαν στο δρόμο βρέθηκαν σε μια σκληρή πραγματικότητα, χωρίς φαγητό, νερό, κάτω από ιδιαίτερα υψηλές ή χαμηλές θερμοκρασίες.

Πολλά από αυτά, δυστυχώς, έπεσαν θύματα κακομεταχείρισης συμπολιτών μας οι οποίοι αποφάσισαν να καθαρίσουν τον τόπο τους από ότι τους «ενοχλούσε» – άλλες πιο σημαντικές ενοχλήσεις που υφίστανται οι ίδιοι άνθρωποι, τις υπομένουν με χαρακτηριστική καρτερικότητα και αυτό διότι έμαθαν να αντιδρούν μόνο σε αυτόν που θεωρούν πιο αδύναμο.

Με όσα έχουν ειπωθεί μέχρι τώρα μπορούμε να φτιάξουμε ένα κάδρο – πάζλ, τοποθετώντας πάνω σε αυτό μικρά κομματάκια πάζλ με όσους έχουν ήδη αναφερθεί και αποτελούν μέρος του προβλήματος – τα αδέσποτα, αυτούς που παρατάνε τα αδέσποτα, τους φιλόζωους, αυτούς που ενοχλούνται από τους φιλόζωους.

Όμως πριν κρεμάσουμε ολοκληρωμένο το κάδρο στον τοίχο της πόλης μας, θα πρέπει να προσθέσουμε σε αυτό το μεγαλύτερο κομμάτι του, την καθ' ύλην αρμόδια, τη Δημοτική Αρχή των Ιωαννίνων, η οποία με χαρακτηριστική ηρεμία, αταραξία και ασυγκινησία που θα τις ζήλευαν ακόμη και οι Στωικοί φιλόσοφοι δεν βλέπει, δεν ακούει, δεν μιλάει, δεν πράττει, το μόνο που κάνει είναι με την απραξία της να συναινεί σε ότι δεν έκανε η προηγούμενη δημοτική αρχή.

Ζούμε σε αυτή την πόλη μια παράλογη κατάσταση χρόνια τώρα, όπου τα θύματα καλούνται να δώσουν τη λύση και αυτοί που βοηθούν τα θύματα κατηγορούνται, το συμπέρασμα που βγαίνει αβίαστα είναι ότι τους υπεύθυνους πολίτες τους τιμωρούμε και τους ανεύθυνους πολιτικούς τους επιβραβεύουμε με την ψήφο μας για να ακολουθήσουν την ίδια πολιτική.

Το πρόβλημα των αδέσποτων δεν λύνεται με το να μην τα ταΐσουμε, είναι ανήθικο και απάνθρωπο να αφήνουμε ζώα να πεθαίνουν μπροστά μας διότι κάποιοι ανεγκέφαλοι τα παράτησαν και επειδή η Δημοτική αρχή αδρανεί ή καλύτερα κοιμάται διαιωνίζοντας το πρόβλημα.

Δεν θέλω να σκεφτώ τι θα συμβεί αν κάποιος παίρνοντας αφορμή από τα παραπάνω θεωρήσει πως με το ίδιο μαγικό ραβδάκι θα μπορούσε να απαλλαγεί η ανθρωπότητα και από τους άστεγους που συνεχώς αυξάνονται και από τους ηλικιωμένους – αφού το χαρακτηριστικό του 21ου αι. είναι η γήρανση του παγκόσμιου πληθυσμού – αιτιολογώντας αυτή του την ενέργεια ως προσπάθεια μείωσης των εξόδων περίθαλψης ώστε να μην αυξάνονται τα ελλείμματα.

Ελπίζω να μην δίνουμε ιδέες στους πολιτικούς μας – σκέψη υπερφίαλη βέβαια, δεν χρειάζονται τη βοήθειά μας διότι αυτοί μόνο τέτοιου είδους πρακτικές επίλυσης των προβλημάτων εφαρμόζουν. Οι άνθρωποι που ταΐζουν τα αδέσποτα το κάνουν όχι γιατί θεωρούν τους εαυτούς τους υπεύθυνους, αλλά γιατί η ευαισθησία τους και η ανθρωπιά τους δεν τους επιτρέπει να νοιώθουν δίπλα τους ένα πλάσμα να πεινάει, να διψάει, να παλεύει να επιβιώσει, να κακοποιείται και αυτοί να λειτουργούν σαν να μην τρέχει τίποτε.

Είναι οι ίδιοι που προσφέρουν και σε άλλες ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού, διότι πιστεύουν ότι κάθε πλάσμα που υπάρχει σε αυτό τον κόσμο έχει τουλάχιστον δικαίωμα σε μία αξιοπρεπή ζωή, έχει δικαίωμα στην ευζωία. Οι περισσότεροι από αυτούς είναι συνήθως άνθρωποι που προσφέρουν από το υστέρημά τους για την τροφή, τις στειρώσεις και την φροντίδα αυτών των ζώων.

Δείχνουν την ανθρωπιά τους προσφέροντας, χωρίς να περιμένουν να πάρουν πίσω τίποτε και αντί να είμαστε ευγνώμονες προς αυτούς και να υποκλινόμαστε στο μεγαλείο της ανιδιοτελούς αγάπης τους, τους πετάμε ευθύνες που ανήκουν σε άλλους.

Στη συνέχεια παραθέτω κάποια σημεία από ένα άρθρο του Γ. Φραντζεσκάκη, στο οποίο ένας γερμανός πανεπιστημιακός της βιοηθικής αναφέρεται στην παρεξηγημένη έννοια της φιλοζωίας: «...η φιλοζωία είναι μια συνιστώσα της ανθρώπινης ύπαρξης, το να τη διαχωρίζουμε από αυτή είναι σαν να την περιφρονούμε. Φιλοζωία δεν υπάρχει ως αυτόνομη πρακτική, αν είσαι άνθρωπος, συμφιλιωμένος με το περιβάλλον σου η φιλοζωία ενσωματώνεται στην οντότητά σου.

Αν έχεις κατατμηθεί σε άνθρωπο – εργαζόμενο, άνθρωπο – καταναλωτή, άνθρωπο –διεκδικητή και πάει λέγοντας, την παρερμηνεύεις ως επί μέρους ασχολία για τους «ηθικά ανώτερους», τους χομπίστες και τους αργόσχολους. Η φιλοζωία είναι μια ακούσια λειτουργία, όπως η αναπνοή, η κυκλοφορία του αίματος, η πέψη».

Από τα παραπάνω εξάγεται το συμπέρασμα ότι τη φιλοζωία δεν την επιλέγεις, την έχεις μέσα σου, όπως έχεις μέσα σου την αγάπη για τον συνάνθρωπο σου, τον ανήμπορο, τον ηλικιωμένο, τα παιδιά. Δεν μπορεί να αγαπάς τους ανθρώπους και να μην ενδιαφέρεσαι για τα ζώα, ούτε το αντίθετο μπορεί να συμβεί.

Όσοι λοιπόν επιθυμείτε να συμμορφώσετε τους φιλόζωους μπορείτε να κάνετε κάτι απλό: αντί να τους ζητάτε να μην ταΐζουν τα ζώα, ζητείστε τους να μην αναπνέουν και αν αυτό επιτευχθεί τότε ως άξιοι συνεχιστές του Προκρούστη θα καθαρίσετε από αυτούς. Με τον ίδιο τρόπο μπορεί να συμμορφώσετε και τα αδέσποτα ώστε να μην σας ενοχλούν, ζητείστε από αυτά να μην τρώνε όταν τα ταΐζουν, να ξεχάσουν το ένστικτο της επιβίωσης, τελειώσατε και με αυτά.

Αλλά πριν ζητωκραυγάσετε για τα αποτελέσματα του έργου σας και αν θέλετε να αποδώσετε δικαιοσύνη τοποθετείστε στην «προκρούστεια κλίνη» τους πραγματικούς υπεύθυνους, αυτούς που ψηφίζονται για να κάνουν έργο και σιωπούνε, αυτούς στους οποίους ποτέ δεν αναφέρεστε. Και όταν αυτοί με σπαραξικάρδιο ύφος σας πούνε ότι θέλουν να λύσουν το πρόβλημα αλλά η οικονομική κρίση δεν τους το επιτρέπει θυμίστε τους ότι το πρόβλημα με τα αδέσποτα δεν είναι καινούργιο, αλλά έκανε την εμφάνιση του τη δεκαετία του '80 ως αποτέλεσμα της ευμάρειας των ανθρώπων και της πολιτισμικής μας χρεοκοπίας η οποία προηγήθηκε της οικονομικής.

Το πρόβλημα διογκώθηκε τα επόμενα είκοσι χρόνια, χρόνια οικονομικής άνθισης, παχιών αγελάδων και όχι οικονομικής κρίσης. Τριάντα χρόνια μετά το πρόβλημα δεν λύθηκε όχι γιατί δεν μπορούσαν να το λύσουν αλλά γιατί ποτέ δεν ασχολήθηκαν σοβαρά με αυτό όπως και με τόσα άλλα.

Το πρόβλημα θα είχε εξαλειφθεί, όπως και σε άλλες χώρες με ελάχιστους πόρους, αν η Δημοτική Αρχή συντονισμένα βοηθούσε τους ανθρώπους να αλλάξουν κουλτούρα και στάση σε ότι αφορά τη σχέση τους με τα ζώα, αν ο Δημοτική Αρχή προχωρούσε σε στειρώσεις ενημερώνοντας και τους Δημότες για την αναγκαιότητά τους και αν εφαρμόζονταν οι νόμοι για την εκμετάλλευση, κακοποίηση και εγκατάλειψη των ζώων.

Αν σας δούνε ανυποχώρητους θα πάνε στην επόμενη συνηθισμένη δικαιολογία τους, θα σας πούνε ότι δεν φταίνε αυτοί ήταν άλλοι στις θέσεις τους, θυμίστε τους τότε πως οι αρχές και οι θεσμοί είναι πάνω από πρόσωπα και έχουν συνέχεια όταν επιλέγεις να τους υπηρετήσεις. Μετά από αυτό χάνοντας την ψυχραιμία τους και με αλαζονικό ύφος θα σας πούνε «μα εσείς μας ψηφίζατε, τι θέλετε τώρα;» Εεε!!! τότε μη τους λυπηθείτε, βάλτε τους πάνω στην «κλίνη του Προκρούστη» και τραβήξτε τους να μεγαλώσουν γιατί το ηθικό τους ανάστημα μικρό ήταν και μικρό παραμένει.

Η επικαιρότητα του μύθου είναι προφανής, δεν νομίζετε; Φτάνει να αντιληφθούμε ποιος είναι ο Προκρούστης, ποιος είναι ο Θησέας και ποιοί οι ανυποψίαστοι περαστικοί. Σε μια εποχή οικονομικών, πολιτιστικών ή τεχνητά διαμορφωμένων κρίσεων η δική μου κρίση και συνείδηση το μόνο που μου υπαγορεύει είναι να δηλώσω δημόσια το σεβασμό μου απέναντι σε όλους αυτούς που ζούνε δίπλα μου με ανθρώπινη υπόσταση και βρέθηκαν άδικα στο εδώλιο του κατηγορουμένου σαν σύγχρονοι Ντρέιφους.

Ιωάννινα 1 Φεβρουαρίου 2012

Ευαγγελία Δαβή

Δημότισσα Ιωαννιτών

πηγή zoosos.gr

26 Ιανουάριος 2012

Το παρακάτω κείμενο αποτελεί απόσπασμα από το βιβλίο της Έλενας Ακρίτα "Γεννήθηκα ξανθιά" που εκδόθηκε το 2002,όταν η χώρα μας δε βίωνε την σημερινή οικονομική κρίση που αποτελεί πλέον "καραμέλα" για να δημιουργεί άλλοθι για όλα τα κακώς κείμενα.Αποτελεί απάντηση σε όλους αυτούς που για να δικαιολογήσουν την ολιγωρία και την αδράνειά τους προσπαθούν να ενοχοποιήσουν την αγάπη μας προς τα ζώα και τον αγώνα για τα δικαιώματά τους, αντιπαραβάλλοντας τα πεινασμένα παιδιά της Αφρικής,την οικονομική κρίση,τις σφαγές στο Αφγανιστάν....'Οχι κυρίες και κύριοι...Η αγάπη -όπως και ο θυμός- δεν μπορεί να είναι διαζευτική...Ή το ένα ή το άλλο...Ο καλός ο μύλος όλα τα αλέθει.Όλα τα χωράει.Κι ας μην αντέχει...Άλλωστε ποιός ευθύνεται για όλα αυτά;Eμείς.Μόνο εμείς. ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ...Kυριεύσαμε τον πλανήτη με άκρατο εγωισμό και στιλιτεύσαμε τα πάντα.

Περισσότερα...

20 Δεκέμβριος 2011

Τι σημαίνει ''δένουμε'' το ζώο μας?

Σημαίνει να έχουμε το ζώο δεμένο σε κάποια στέρεα βάση,συνήθως στην αυλή μας,για να έχουμε το ζώο υπό έλεγχο, με αλυσίδα ή σκοινί.Δεν σημαίνει το δέσιμο με λουρί για τη βόλτα του.Υπαρχει πρόβλημα με το συνεχές δέσιμο? Ναι,είναι και απάνθρωπο και απειλή στην ασφάλεια του σκύλου (συνήθως) ή άλλων ζώων.

Γιατί είναι απάνθρωπο να έχουμε δεμένα τα ζώα μας?

Τα σκυλιά είναι από τη φύση τους κοινωνικά πλάσματα που διψούν για επικοινωνία με τους ανθρώπους και τα άλλα ζώα.

Περισσότερα...

15 Νοέμβριος 2011

 ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ
Ας πούμε οτι ενημερωνόμαστε για μια κακοποίηση.

Αν είναι μακρυά από την έδρα μας π.χ στα Σφακιά...

1. παίρνουμε τηλέφωνο στο αστυνομικό τμήμα και ζητάμε ευγενικά αλλά δυναμικά να πάνε να ελέγξουν την καταγγελία.

Ταυτόχρονα τους στέλνουμε με φαξ και μια επιστολή ,όπου αναφέρεται ρητά το τι ζητάμε να κάνουν όσον αφορά τις συνθήκες ευζωίας του ζώου, είναι περίπου οι κανόνες ευζωίας.

Παρακολουθούμε ΣΤΕΝΑ την εξέλιξη της υπόθεσης παίρνοντας τηλέφωνα στο αστυνομικό τμήμα μέχρι να έχουμε απάντηση.

Μετά ο χειρισμός είναι ανάλογος με το τι ακριβώς θα μας πεί η αστυνομία οτι διαπίστωσε.

Η υπόθεση έχει τελειώσει, όταν αποκατασταθούν οι συνθήκες διαβίωσης του ζώου και γίνει μήνυση αυτεπάγγελτα από την αστυνομία.

Και εδώ , όπως αναφέρεται και παρακάτω, ισχύει το αυτόφωρο και αυτό το επισημαίνουμε στην επιστολή μας και ζητάμε από την αστυνομία να το τηρήσει.

Σε βαριές κακοποιήσεις ζητάμε με επιστολή μας την προσωρινή αφαίρεση του ζώου από τον εισαγγελέα.

Οταν κινδυνεύει άμεσα η ζωή του ζώου , το παίρνουμε αμέσως και πηγαίνουμε στον κτηνίατρο και κάνουμε μετά την επιστολή στον εισαγγελέα εξηγώντας το έκτακτο της ανάγκης, δηλαδή τον κίνδυνο της ζωής του ζώου.

Αν η κακοποίηση είναι κοντά.

1.Συνήθως πάμε και ελέγχουμε την αλήθεια της καταγγελίας.

2. Αν βρούμε τον ιδιοκτήτη και είναι επιδεκτικός αλλαγών τότε πάμε με το μαλακό, βοηθάμε αν μπορούμε στην αποκατάσταση των συνθηκών διαβίωσης και παρακολουθούμε , αν αυτές διορθώθηκαν.

3. Αν είναι εριστικός και αδιόρθωτος , τότε πάμε στην αστυνομία και κάνουμε καταγγελία - όχι μήνυση - για να μην καταθέσουμε το παράβολο των 100 ευρώ.

Κρατάμε πάντα μαζί μας την εγκύκλιο της ΕΛ.ΑΣ, και των Τοπικών Αστυνομικών και της Αντεισαγγελέως Εφετών Κρήτης που κατορθώσαμε και έχουμε πάρει.

Αν αδιαφορούν, ειρωνεύονται κλπ, τους βάζουμε δυναμικά στην θέση τους και τους ενημερώνουμε , οτι θα προχωρήσουμε άμεσα σε αναφορά στα ανάλογα υπηρεσιακά τους όργανα, έως και την ΕΛ.ΑΣ κεντρικά.

Από την αστυνομία φεύγουμε αφού έχουμε κάνει την καταγγελία και την έχουμε υπογράψει.

Κανονικά μετά την καταγγελία είναι υποχρεωμένοι να προχωρήσουν σε μήνυση.

Μπορούμε όμως να τους ζητήσουμε να πάνε πρώτα επιτοπίως και να κάνουν συστάσεις , να του δώσουν προσθεσμία συμμόρφωσης μιας εβδομάδας περίπου , να του επιστήσουν την προσοχή να μην εξαφανίσει το σκυλί και του εξηγούν οτι η θέση του επιβαρύνεται περαιτέρω και αν παρ΄όλα αυτά δεν συμμορφώνεται να γίνει η μήνυση.

Το αδύνατο σημείο είναι , ότι ακόμη και με την μήνυση - αν θέλει - δεν αποκαθιστά τις συνθήκες του ζώου.

Αυτό το κενό θα το καλύψει το νομοσχέδιο , αν ψηφιστεί, με τα πρόστιμα , τα οποία είναι άμεσα καταβλητέα..

4. Αν συντρεχει το αυτόφωρο , το αναγράφουμε στην καταγγελία μας ,ΕΠΙΜΕΝΟΥΜΕ κατά τακτά διαστήματα πάιρνοντας τηλέφωνα για να δούμε αν συνελήφθη.

Αν αδιαφορούν και λένε διάφορες αιτιολογίες όπως πχ, έχουμε πολλά περιστατικά κλπ, με πάιρνετε τηλέφωνο ή τους ενημερώνετε οτι κατά την γνώμη σας ασκούν πλημμελώς τα καθήκοντά τους κλπ

Ακόμη και αν δεν γνωρίζουμε τον δράστη , κάνουμε ΠΑΝΤΑ την καταγγελία κατ΄αγνώστων.

Αν έχουε ενδείξεις για το ποιος το έκανε , πχ απείλησε οτι θα το κάνει, τις αναφέρουμε ΠΑΝΤΑ και ας λένε οι αστυνομικοί , οτι δεν είναι στοιχείο αυτό.

ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΙΧΕΙΟ και έχουμε και σχετικές αποφάσεις γι αυτό.

Θα επιμένετε να διεξάγουν έρευνα στην περιοχή , πριν στείλουν την δικογραφία στον εισαγγελέα.

Συνήθως αυτό κάνουν - στέλνουν δηλαδή την δικογραφία στην εισαγγελία χωρίς έρευνα- αλλά δεν αυτό το σωστό.

Πρέπει να κάνουν έρευνα πρωτα και μετά να διαβιβάσουν την δικογραφία στον εισαγγελέα.

Η έρευνα αποσκοπεί στο να συγκεντρωθούν στοιχεία ή και να βρεθεί ο δράστης.

Συνηθως αυτό δεν είναι εύκολο, οπότε η έρευνα αποσκοπεί στο να μάθουν οι κάτοικοι ότι η αστυνομία ερευνά , μήπως και φοβηθούν για άλλη φορά.

Η έρευνα δρα και προληπτικά.

Τώρα τι άλλο κάνουμε στην συνέχεια και ανάλογα με την περίπτωση.

Κάνουμε άρθρο στις τοπικές εφημερίδες και ενημερώνουμε φιλοζωικά blogs.

Σε ιδιαίτερες περιπτώσεις μπορούμε να καλέσουμε και τα τοπικά κανάλια αμέσως, αλλιώς την άλλη ημέρα κάνουμε δήλωση στο κανάλι , η οποία μεταδίδεται στα δελτία ειδήσεων.

Κολλάμε αφίσες στην περιοχή, ρίχνουμε υλικό στα σπίτια της περιοχής που έγινε η κακοποίηση ή κάνουμε άλλες πιο δυναμικές ενέργειες ανάλογες μα την κακοποίηση.

ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΕΙΣ

Αν το ζώο ζει, η πρώτη μας μέριμνα είναι να το σώσουμε παρέχοντάς του τις πρώτες βοήθειες , τις οποίες πρέπει να γνωρίζουμε ποιες είναι και να είμαστε εφοδιασμένοι με τα απαραίτητα.

Αμέσως μετά το πάμε στον κτηνίατρο.

Από τον κτηνίατρο ζητάμε γνωμάτευση.

Τραβάμε φωτογραφίες.

Ενημερώνουμε την αστυνομία κάνοντας καταγγελία και κάνουμε ΟΛΑ τα παραπάνω που αναφέρουμε για τις κακοποιήσεις.

Αν το ζώο /α είναι νεκρά.

Καλούμε την αστυνομία να έλθει στον τόπο του συμβάντος.

Συνήθως αρνούνται και λένε διάφορα.

Επιμένουμε, οτι πρέπει να έλθουν, οτι υποχρεούνται να έλθουν, τους ενημερώνουμε οτι θα προβούμε σε νόμιμες ενέργειες , όπως οτι θα ειδοποιήσουμε το υπουργείο κεντρικά και την ΕΛΆΣ, οτι θα γράψουμε άρθρο στην εφημερίδα, οτι θα καλέσουμε τα κανάλια

Πρέπει, αν είναι ώρα εργάσιμη , να έλθει η κτηνιατρική να πάρει σπλάχνα από το/τα ζώο .

Την κτηνιατρική κανονικά πρέπει να την ειδοποιήσει η αστυνομία.

Το κάνουμε εν ανάγκη και εμείς.

Στην συνέχεια κάνουμε τις παραπάνω ενέργειες με την αστυνομία, καταγγελία και όλα τα ανωτέρω αναφερόμενα.

Πρέπει ΟΛΟΙ μας να ξέρουμε τις κινήσεις που πρέπει να γίνονται .

Νατάσσα Μπομπολάκη-Νομικός

05 Σεπτέμβριος 2011

Ποια είναι η στάση του πληθυσμού της Ελλάδας απέναντι στην κακοποίηση και δηλητηρίαση των ζώων συντροφιάς;Η ερώτηση αυτή αποτέλεσε αντικείμενο έρευνας της εταιρείας VPRC, που πραγματοποιήθηκε με αφορμή και την αύξηση που παρατηρείται το τελευταίο διάστημα στα περιστατικά κακοποίησης των ζώων συντροφιάς.
Διαβάστε τα αποτελέσματα της έρευνας εδώ

11 Αύγουστος 2011

Σύμφωνα με το Νόμο 3170/2003 ο σκύλος μπορεί να μας ακολουθεί σε υπαίθριους χώρους – άρα και στην παραλία – αρκεί να είναι δεμένος, να μαζεύουμε τις ακαθαρσίες του και να έχουμε μαζί το βιβλιάριο υγείας του για να αποδείξουμε ότι είναι εμβολιασμένος αν μας ζητηθεί.

Το επόμενο ερώτημα είναι αν επιτρέπεται ο σκύλος να μπει στη θάλασσα.

Στο άρθρο 230, παραγρ. Ζ του Γενικού Κανονισμού Λιμένων (ΦΕΚ 912/11-10-99) ορίζεται ότι: « Απαγορεύεται η κυκλοφορία ζώων και το λούσιμο αυτών σε χώρους λουομένων». Η παράβαση τιμωρείται με 50-150 € πρόστιμο (το ύψος του προστίμου καθορίζει ο λιμενάρχης).

Ωστόσο υπάρχει ένα διακριτικό παραθυράκι για κείνους που δεν θέλουν να στερήσουν τη δροσιά και τη άσκηση του θαλάσσιου μπάνιου στο σκύλο τους.

Η εγκύκλιος Μ.Φ. 3111.10/1/93/20-05-93 της Διεύθυνσης Λιμενικής Αστυνομίας του ΥΠΕΝ διευκρινίζει πως η παραπάνω απαγόρευση δεν περιλαμβάνει απομακρυσμένες τοποθεσίες ακόμα κι αν εκεί συχνάζουν λουόμενοι.

πηγή zophoros.ning.com

06 Μάιος 2011

Στο προφίλ των ανθρώπων που κακοποιούν ζώα, καθώς οι έρευνες έχουν δείξει ότι το 75% των εγκληματιών έχουν κακοποιήσει ζώο συντροφιάς στο παρελθόν, αναφέρθηκε στην παγκρήτια σύσκεψη που οργάνωσαν το περασμένο Σάββατο στο Ηράκλειο τα φιλοζωικά σωματεία, ο υπαστυνόμος Δρ. Γιώργος Νάκος, ψυχολόγος της Γ.Α.Δ.Π. Κρήτης.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε και στηρίζονται σε έρευνες των τελευταίων ετών:

- 75% των εγκληματιών, έχει κακοποίησει ζώο συντροφιάς στο παρελθόν.

- 40% ανθρώπων που έχει κακοποιήσει ζώο έχουν επιτεθεί και σε άνθρωπο

- 46% εγκληματιών που έχει καταδικαστεί για έγκλημα σεξουαλικής φύσεως, έχει κακοποιήσει ζώα

Μία μελέτη έδειξε πως το 70% όσων έχει κακοποιήσει ζώο έχουν διαπράξει τουλάχιστον 1 έγκλημα και 40% έχει καταδικαστει για βιοπραγία σε άλλον άνθρωπο.

Έρευνες έχουν δείξει πως η κακοποίηση των ζώων εμφανίζεται ως χαρακτηριστικό σε ποσοστό 25% σε εγκληματίες, 30% σε εγκληματίες αποπλάνησης ανηλίκου , 48% σε βιαστές και σε 46% όσων έχουν διαπράξει βιαιοπραγίες. Μια μελέτη έδειξε πως το 7% της κακοποίησης ζώων σχετιζόταν και με κακοποίηση παιδιού. Ο δράστης είτε χειροδικούσε στο παιδί ή το ανάγκαζε να παρακολουθήσει την κακοποίηση του ζώου. Το 13% σχετιζόταν με οικογενειακή βιοπραγία είτε στη σύζυγο είτε σε ηλικιωμένους.

Σε μία ακόμα μελέτη, το 71% των γυναικών που κακοποιήθηκαν, ανέφερε ότι το ίδιο άτομο που τις κακοποίησε είχε κακοποιήσει ή απείλησε να κακοποιήσει το κατοικίδιο τους. Επίσης αναφέρεται ότι το 88% όσων κακοποιούν παιδιά είχε επίσης κακοποιήσει ζώα στο σπίτι τους. Το 70% όσων είχαν κακοποιήσει ζώο βρέθηκαν να έχει κάνει κι άλλα εγκλήματα ενώ το 44% είχε βιαιοπραγήσει σε ανθρώπους. Σε άλλη έρευνα, 99% όσων κακοποιήσαν ζώο είχε καταδικαστεί για άλλα εγκλήματα και το 100% ανθρώπων που είχαν διαπράξει έγκλημα σεξουαλικής φύσεως, είχε επίσης κακοποιήσει ζώα.

Το 80% των γυναικών που έχουν πέσει θύμα ξυλοδαρμού ανέφερε πως προηγήθηκε η κακοποίηση του ζώου συντροφιάς τους. Επίσης ανέφεραν πως δεν εγκατέλειψαν το σύζυγο ή σύντροφό τους φοβούμενοι τα αντίποινα που θα έκανε στο ζώο συντροφιάς τους.

Τι λοιπόν χαρακτηρίζει τη συμπεριφορά των δραστών;

Ο δράστης με τη κακοποίηση που ασκεί σε ένα ανυπεράσπιστο και αβοηθητο ζώο συντροφιάς, πιστεύει πως έχει περισσότερο έλεχγο για τη ζωή του και μεγαλύτερη δύναμη, δυναμισμό και επιρροἠ πάνω σε έναν άλλο ζωντανό οργανισμό. Η καθημερινότητα του και ο τρόπος ζωής του δεν του επιτρέπουν να λαμβάνει αποφάσεις και να επιβάλλεται. Για αυτο και καταφεύγει σε αυτές τις ενέργειες.

Ενήλικες ή παιδιά που έχουν πέσει θύμα κακοποίησης (σωματικής ή σεξουαλικής) καταφεύγουν πολλές φορές σε αυτές τις ενέργειες για να εξωτερικεύσουν το θυμό, την αγανάκτηση και την οργή για ό,τι τους συνέβη.

Υπάρχουν περιστατικά όπου ενήλικες και ανήλικα παιδιά κακοποιούν ζώα επείδη τους ζητήθηκε από το κοντινό τους περιβάλλον (φίλοι, συγγενείς) ως ένα δείγμα ανδρισμού ή μύηση στο καινούργιο κύκλο που θα ήθελαν να γίνουν αποδεκτοί.

Πρόληψη, η καλύτερη θεραπεία

Οπως επεσήμανε ο κ. Νάκος, το πρόβλημα μπορεί να αντιμετωπιστεί και το κλειδί βρίσκεται στην πρόληψη. Συγκεκριμένα, ανέφερε: "Μεγάλο ρόλο έχουν οι γονείς στη σωστή διαπαιδαγώγηση. Παιδιά σε νεαρή ηλικία, τα οποία δεν μπορούν να ελεγξουν τα νεύρα τους και το θυμό τους καταφεύγοντας σε πράξεις βιαιότητας σε ζώα, θα εξελιχθούν σε ενήλικες με ανεξέλεγκτη και επιθετική συμπεριφορά. Από τους γονείς θα πρέπει να υπάρχει σωστός συχρονισμός αδικήματος και τιμωρίας. Δεν θα πρέπει να αφήσουν το παιδί σε τέτοιες πράξεις. Αντί να παραμελούν και να υιοθετούν την αντίληψη "παιδί είναι δε πειράζει" θα πρέπει να του εξηγήσουν τη σωστή συμπεριφορά και μεταχείριση.

Η εκπαίδευση και η συνεχής ενημέρωση αποτελεί ένα σημαντικό κομμάτι για τη καταπολέμηση του φαινομένου.

Θα πρέπει η κοινωνία να συνειδητοποιήσει πως η εχθρότητα, η βιαιότητα και η κακοποίηση ζώων είναι ο προθάλαμος και το κατώφλι για τη βία και κακοποίηση των ίδιων των ανθρώπων.

Η καλυτέρη λοιπόν θεραπεία είναι η πρόληψη", κατέληξε.